‏نمایش پست‌ها با برچسب اختیار. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب اختیار. نمایش همه پست‌ها

۱۳۸۹ تیر ۲۰, یکشنبه

انتخاب مثل انتخاب عطر هست

بعضی ها عطر رو تو یه بسته بندی هدیه میگیرن، که موقع قبولش فقط میتونن جعبه اش رو ببینن
ولی بعضی ها تو مغازه های عطاری انتخاب میکنن.
بعضی ها تو اولین مغازه عطر رو میخرن ولی بعضی ها هم مغازه های زیادی رو میگردن و گاه شب و میشه و عطری نمیخرن یا دو دل میمونن که کدوم بهتره؟
بعضی ها نسیه میخرن، بعضی ها نقد و بعضی ها هم میدزدن!
بعضیها هم صبر ندارن پولشون تکمیل بشه و نصف نسیه و نصف نقد.
بعضیها به شیشه عطر نگاه میکنن و بعضی ها به بوی عطر فکر میکنن ولی بعضیها درونش و مواد تشکیل دهنده و سازنده و هزار تا چیز دیگه رو میبینن.
بعضی ها به احساسشون تو لحظه فکر میکنن و بعضی ها به دلیلشون واسه اینکه چرا باید این عطر رو بخرن یا نخرن
بوی عطر هم یه احساسه مثل همه احساسها بعد از مدتی تکرار، فراموش میشه مثل لمس ساعت جدید و احساس نکردنش پشت دست بعد از مدتی.
اما اگه واسه بودن حس، دلیل و تفکر و منطق خوب باشه اون منطق میتونه حس رو حتی پس از تموم شدن عطر بیاد بیاره.
خاطره خس رو حتی با شیشه خالی داشته باشه و از احساسی که یادشه لذت ببره.

نه به لحظه حس عطر فکر کنیم
نه هول باشیم که اولین مغازه عطرمون رو برداریم
چون با وجود بوهای خوش توی عطاریها فقط و فقط میشه یه عطر خرید، پس چرا بهترین نباشه؟
بوی عطرها رو فراموش نکنین و تا زمانی که پولتون جور نشده خرید نکنین.

Result image

پی نوشت:
مثنوی را مسرح مشروح ده صورت امثال او را روح ده
تا حروفش جمله عقل و جان شوند سوی خلدستان جان پران شوند
بشنوید ای دوستان این داستان خود حقیقت نقد حال ماست آن

۱۳۸۹ خرداد ۱۷, دوشنبه

شرایط آزمایشگاهی

داشتم فکر میکردم شاید این دنیا یه شرایط ازمایشگاهی برای امتحان منه
شاید تنها من (این من رو به خودت بگیر) انسانم. و تمام ادمهای دور و برم فرشته اند. اونها دارند نقش بازی میکنند. شاید تمام رنجهایی که در ادمهای اطراف میبینم، شاید تمام تفاوت ها، شاید تمام خوشی ها و بدبختی ها، شاید تمام بدی ها و خوبی ها، شاید تمام مزیتها و عیبها، شاید تمام برتریهای اطرافیان به من و کاستیهای دیگران نسبت به من فقط یه وهم باشه. شاید امتحان من در این شرایط، در شرایطی که اگر این انسان(من) در این شرایط باشه از امتحان پیروز در میاد یا شکست میخوره
بگذار فکر کنیم همه دنیا ازمایشگاهی برای ازمایش ماست
بگذار فکر کنیم تمام ادمهای اطراف ما فرشته هستند و ما باید فرض کنیم که ادمند و بهتر اعمالمان را انجام دهیم.
بگذار فکر کنیم هیچ کس نسبت به ما ضعف یا برتری ندارد، همه و همه برای امتحان ماست
بگذار فکر کنیم چطور میتوانیم بدون در نظر گرفتن اینده خود بهترین عمل انسانی را انجام دهیم
بگذار فکر کنیم چطور یه انسان نمونه باید در هر شرایطی رفتار کند

۱۳۸۸ فروردین ۲۴, دوشنبه

اراده انسان در ساختن باور است


11:08 ق.ظ

خانم رها پست های جالبی نوشتند درباره اراده و اراده آزاد. من اونها رو دنبال میکنم و خیلی برام جالبن. این پست ها بنظر دارند این عقیده رو میرسونند که تصمیم انسان تابعی هست که ورودی های اون وضعیت رخداد، وضعیت و عاملهای خارجی (مثل جامعه و دوستان) و پیشینه و رخدادهای قبلی انسان هست و جمع اینها باعث میشه که انسان یک تصمیم بگیره. شاید چیزهای دیگه مثل استعدادها و شکل مغز انسان هم دخیل باشه ولی در کل بنظر عده ای معتقدند واکنشهای انسان تابعی از شرایط پیرامون در زمان حال و گذشته بعلاوه شرایط درونی انسان هست.

ازمایشات هم نشون میده که مغز انسان هست که داره تصمیم میگیره نه خود خوداگاه انسان. و عمکرد مغز هم ناشی از سیگنالهای ورودی(وضعیت حال)، حافظه و ساختار اون هست. پس اراده چی میشه. بنظر این تئوری خیلی درست میاد اما بنظر من اراده انسان در لحظه تصمیمگیری وارد عمل نمیشه بلکه اراده از قبل شکل گرفته، منظورم باورهای ما هست، باورهای ما مثل جاده ها میمونن و تصمیم گیری ما ماشینی هست که توی این جاده داره حرکت میکنه، برای این هست که انسان تصمیم گیری سریعی داره، حتی سریعتر از اونی که خودش بفهمه. باورهای ما اونی نیست که راجبشون حرف میزنیم چون ما همیشه وقتی قرار باورهامون رو مطرح کنیم سراغ ایده‌الهایی که یاد گرفتیم میریم. ما باورهامون رو در لحظات فکر کردن به رویدادها و بصورت کم کم ، میسازیم. و وقتی لحظه تصمیم گیری شد در صورتی که تضادی بین باورهامون رخ نده بدون معطلی تصمیم گیری میکنیم.


این چیزی هست که من با تفکر به مسائله اراده و خواندن نوشته های خانم رها به اون رسیدم اما دوست دارم نظر شما رو هم بدونم.

همین!