شرایط آزمایشگاهی

داشتم فکر میکردم شاید این دنیا یه شرایط ازمایشگاهی برای امتحان منه

شاید تنها من (این من رو به خودت بگیر) انسانم. و تمام ادمهای دور و برم فرشته اند. اونها دارند نقش بازی میکنند. شاید تمام رنجهایی که در ادمهای اطراف میبینم، شاید تمام تفاوت ها، شاید تمام خوشی ها و بدبختی ها، شاید تمام بدی ها و خوبی ها، شاید تمام مزیتها و عیبها، شاید تمام برتریهای اطرافیان به من و کاستیهای دیگران نسبت به من فقط یه وهم باشه. شاید امتحان من در این شرایط، در شرایطی که اگر این انسان(من) در این شرایط باشه از امتحان پیروز در میاد یا شکست میخوره

بگذار فکر کنیم همه دنیا ازمایشگاهی برای ازمایش ماست

بگذار فکر کنیم تمام ادمهای اطراف ما فرشته هستند و ما باید فرض کنیم که ادمند و بهتر اعمالمان را انجام دهیم.

بگذار فکر کنیم هیچ کس نسبت به ما ضعف یا برتری ندارد، همه و همه برای امتحان ماست

بگذار فکر کنیم چطور میتوانیم بدون در نظر گرفتن اینده خود بهترین عمل انسانی را انجام دهیم

بگذار فکر کنیم چطور یه انسان نمونه باید در هر شرایطی رفتار کند

اصلاح و انقلاب

سلام
با دوستام راجب جنبش سبز بحث میکنم. میگم که من اعتقادی ندارم که یک نفر بتونه این اوضاع رو درست کنه. اما خیلی هاشون با جمهوری اسلامی مشکل دارند که من ندارم. اون میگفت پس به نظر تو چطور میشه این مملکت رو درست کرد. این خرابه رو خانه ای دوست داشتنی کرد. اون موقع جوابی نداشتم. به موضوع فکر کردم...

من فکر میکنم مشکل ما این نیست که چهار تا دزد و حریص رئیس مملکت هستند. مشکل ما اینه که 90 درصد جامعه دزد و حریص هستند. مشکل ما اینه که دروغ گفتن برای پیشبرد اهداف کار درستیه. مشکل ما اینه که پارتی بازی برای خودمون خوبه. مشکل ما اینه که حقوق دیگران رو رعایت نمیکنیم ولی حقوق خودمون رو میخوایم. همچنان که کتاب سینوهه تصویر میکنه یه زبان چرب طوری مردم رو خام میکنه که میشه هر بلایی سرشون اورد، مشکل ما اینه که مردمی دهن بین و ظاهر بین هستیم. مشکل ما اینه که حق و حقوقمون رو نمیدونیم. مشکل ما اینه که برای حفظ محل درامدمون هر زشتی انجام میدیم و چشم به روی هر زشتی میبندیم. فکر میکنی پلی که زمان افتتاح در هرمز خراب شد رو کی درست کرد؟ فکر میکنی مدرسه ای اسکلتش تحمل وزن خودش رو نداشت کی درست کرد؟ رئیس دولت؟...

به نظر من بجای عوض کردن رئوس دولت تیشه به ریشه اون بزنیم. مطالعه رو رواج بدیم. دروغ رو به بچه هامون یاد ندیم. به دنبال پول به هر شکلی نباشیم و از همه مهمتر و از همه مهمتر چشم به روی اعمال زشت دیگر مردم نبندیم. چشم به روی پسرخاله که میگه با پارتی کار پیدا کردم نبندیم، چشم به روز عابری که از چراغ قرمز میگذره نبندیم، چشم به روی رئیسی که رشوه میگیره نبندیم.
اره من موافق انقلابم اما انقلابی که جامعه رو درست کنه چون این دولت محصول این جامعه هست نه عده ای خاص.

پس من اولا قیام خواهم کرد در مقابل هر زشتی که ببینم از هر کسی با هر هزینه ای
دوما مردم را تشوق خواهم کرد به مطالعه و دانستن حق خود و تحمل نکردن زشتی
سوما ابروی هر نهاد و شرکت و دولتمرد که به دنبال خودکامگی باشد را خواهم برد با یک وبلاگ و دوربین موبایل و چند خط نوشته
چهارم مردم را تشویق میکنم به این راه
برای ایرانی بهتر

پی نوشت:
شنیدین میگن ایرانیهای مقیم خارج از دیگر ایرانی ها فرار میکنن. آیا این شاهدی بر حرف من نیست؟

نوشته های مرتبط:
عقیده من
شهردار قاتل و مدیر سلحشور محیط زیست
پرداخت حقوق در شرکتهای پیمانکاری
واقعیت سهمیه بندی دانشگاه ها چیست؟
خاک و خاشاک
تقلب و سرکوب
انتخابات
چه بلایی سر ما اومده؟
دزدی های مخابرات